MIJN VERHAAL

Ruim tien jaar geleden zag ik het bij iedereen behalve bij mezelf.

Onze kinderen liepen pas echt vast aan het einde van het basisonderwijs. We schakelden een externe coach in. Zij keek naar onze kinderen, sprak met ons, en zei toen iets wat mijn leven kantelde:

“Hoogbegaafdheid zit op het x-chromosoom. Als jij de biologische moeder bent, ben jij het zelf gewoon ook.”

Ik wist niet wat ik daarmee aan moest. Ik had het bij mijn man gezien (en dacht dat de kinderen het van hem hadden), bij mijn kinderen, bij leerlingen in de klas en die ik begeleidde. Bij mezelf gewoonweg nooit. Ik had me jarenlang aangepast, weggecijferd, gewoon meegedaan, want zo doe je dat toch. Maar ook me altijd anders gevoeld en vaak niet begrepen en alleen.

In de jaren daarna ontdekte ik hoe vaak ik dit verhaal zou horen.

Vrouwen die zichzelf pas via hun kinderen leerden zien of het helemaal niet doorhebben. Mannen die altijd dachten dat ze “gewoon anders” waren en ook vaak dachten dat ze beter voor zichzelf konden beginnen. Mensen die nooit een label kregen, omdat ze “het wel redden” en dus uit het zicht verdwenen.

Het systeem heeft vooral aandacht voor wie eruit valt. De middenmoot doet mee. De zwakkere leerling krijgt extra zorg. De hoogbegaafde? Die redt zichzelf wel.

Alleen klopt dat dus helemaal niet.

Daar doe ik dus gewoonweg iets aan.

Vanuit mijn ervaring als leerkracht én als hoogbegaafde vrouw die het bij zichzelf miste, begeleid ik (vermoedelijk) hoogbegaafde volwassenen die zichzelf willen leren kennen. Ik kijk niet naar het label. Ik kijk naar de persoon en de basisbehoeften, wat heb jij nodig en hoe kunnen we dat samen benoemen?

Voor wie ouder is, gaat het verder dan jezelf alleen. Hoe voer je het gesprek met school? Hoe leer je je kind leren? Hoe zie je hem of haar zoals zij gezien willen worden?

Dat doe ik Bij de Regge, in Nijverdal. In individuele trajecten, optioneel gezinsgesprek en op verzoek ook met gelijkgestemden die er samen even uit willen, als rustmoment op een locatie in of buiten Nederland.

Mijn visie is “Ik zie jou.”

Want ik weet hoe het is om niet gezien te worden, ook niet door jezelf.

Herken je iets? Stuur me een bericht. Gewoon even sparren kan altijd.