“Hoe kan ik het nog anders zeggen?” Hoogbegaafd en vastlopen op je werk

INZICHT

Je legt iets uit op je werk. Voor jou is het logisch, en de oplossing ook. Je ziet het hele plaatje al voor je. Alleen kijken de mensen om je heen je aan alsof je een andere taal spreekt.

Dus leg je het nog een keer uit. Langzamer, met een ander voorbeeld. En ondertussen gaat er in je hoofd maar één vraag rond:

Hoe kan ik het nog anders zeggen?

Die vraag hoor ik heel vaak van (vermoedelijk) hoogbegaafde volwassenen die bij mij komen. Ze kunnen hun werk prima aan. Het vastlopen zit ergens anders: in steeds opnieuw moeten uitleggen wat voor hen al lang duidelijk is.

Waarom zien zij het niet?

Als je snel denkt, sla je stappen over zonder dat je het merkt. Jij ziet A en weet meteen dat het op E uitkomt. B, C en D heb je al gedaan, alleen in je hoofd en in een fractie van een seconde. Voor de ander ontbreken die stappen. Dan klinkt jouw oplossing als een sprong in het duister, terwijl het voor jou gewoon klopt.

Daar komt bij dat je vaak verder vooruit kijkt. Jij ziet het probleem van over een half jaar al aankomen. Je collega’s zijn nog met deze week bezig. Ook dat is niemands schuld. Je kijkt alleen naar een ander stuk van de tijdlijn.

Wat het met je doet

Als dit vaak gebeurt, ga je aan jezelf twijfelen. Misschien leg ik het slecht uit. Misschien ben ik te ongeduldig. Misschien moet ik gewoon mijn mond houden. En dat laatste gaan veel mensen dan ook doen. Je houdt je in, je wacht tot iemand anders op het idee komt, en je bent aan het eind van de dag op terwijl je eigenlijk weinig hebt gedaan.

Dat zwijgen leer je vaak al jong. In Stedum schreef ik over de gastles waarin ik het antwoord precies wist en niks zei. Dat zwijgen gaat mee, ook naar vergaderingen.

Je eigen hoge lat

Er is nog iets wat ik vaak hoor. Je hebt het gevoel dat je er niet genoeg uithaalt, dat je eigenlijk niet goed presteert. En tegelijk hoor je van je leidinggevende en collega’s alleen maar lovende verhalen. Daar begrijp je niets van. Zien zij dan niet wat er allemaal nog beter kan?

Dat zit vaak in je eigen hoge lat. Jij meet jezelf aan alles wat er in je hoofd mogelijk is. Je omgeving kijkt naar wat je echt laat zien. Wat jij in één dag doet, doet de rest er langer over. Voor jou voelt dat gewoon, of zelfs als te weinig. Voor een ander is het een flinke prestatie.

Misschien hebben die lovende verhalen gewoon gelijk.

En pak je tussendoor even een moment van rust, dan valt dat niemand op. Je werk is immers al af. Die rust heb je ook echt nodig. Een hoofd dat zo snel en zo veel verwerkt, moet af en toe even landen. Daar hoef je je niet schuldig over te voelen.

Herken je dit?

  • Je ziet de oplossing al, terwijl de rest nog aan het begin van het probleem staat.
  • Je legt iets voor de derde keer uit en snapt niet waarom het niet landt.
  • Je houdt je in om niet te veel op te vallen of als betweter over te komen.
  • Je vindt dat je niet genoeg presteert, terwijl je alleen maar complimenten krijgt.
  • Je verveelt je zodra het werk geen nieuwe vragen meer oplevert.
  • Je bent na een werkdag moe, ook als het eigenlijk een rustige dag was.

Misschien herken je dit allemaal. Misschien maar een paar dingen. Beide is goed.

Wat er kan helpen

Het begint bij snappen wat er gebeurt. Dat jij stappen overslaat die voor jou vanzelf gaan, en dat de ander die stappen nodig heeft. Dan kun je jezelf een andere vraag stellen. Welke stap mist de ander? Als je die terugvindt en hardop zegt, landt je verhaal vaak ineens wel.

Daarnaast kijk ik samen met jou naar wat je nodig hebt op je werk. Mis je uitdaging, dan zoeken we waar je die kunt vinden. Mis je mensen met wie je snel kunt schakelen, dan kijken we waar die zitten. En net als bij een gesprek op school geldt ook hier: kies je strijd. Begin met één ding dat je anders wilt.

Je gaat aan jezelf twijfelen, terwijl er niets mis is met jou.

Zit je er al helemaal doorheen, of ben je thuis met een burn-out? Betrek dan ook je huisarts of bedrijfsarts erbij. Ik denk graag met je mee, en als iemand anders je beter kan helpen, wijs ik je de weg. Meer over hoe ik werk lees je bij voor jou als volwassene.

Wanneer stelde jij jezelf voor het laatst de vraag hoe je het nog anders kon zeggen? Als je daar eens over wilt praten, ben je welkom voor een gratis kennismaking.